اسفند ۰۳, ۱۳۹۶

  • تلگرام

ارتقا و بهبود عملکرد شغلی کادر درمان

تکنولوژیست رادیولوژی و بیماران

تکنولوژیست رادیولوژی یکی از اعضای تیم درمانی هستند که نقش مهمی در برقراری ارتباط مناسب

و مؤثر با بیماران دارند.این اهمیت از این ناشی می‌شود که این افراد به‌طور معمول با بیمارانی روبرو هستند

که اکثراً از مشکلات جدی رنج می‌برند و سلامتی‌ آن‌ها درخطر بیشتری نسبت به سایر بیماران

بستری در بخش قرار دارد بنابراین برقراری ارتباط با این دسته از بیماران بسیار حائز اهمیت است.

به‌طور روتین بیمارانی که با مشکلات جدی‌تری مراجعه می‌کنند آستانه تحریک پایین‌ترین نیز دارند

و امکان دارد در صورت مشاهده کوچک‌ترین اتفاقی که به نظر آن‌ها غیرمنطقی باشد

برخورد تندی صورت دهند بنابراین امکان رفتارهای نامناسب و نامعقول وجود دارد.

و این هنر تکنولوژیست رادیولوژی است که به‌گونه‌ای با این بیماران برخورد کنند که

نه‌تنها از بی‌احترامی نسبت به آن‌ها جلوگیری کنند بلکه یک رابطه مناسب و مؤثری را با بیمار شکل ‌دهند.

اما سؤال مهم این است که

یک پرسنل رادیولوژی حرفه‌ای چگونه رابطه مؤثری را با بیمار شکل می‌دهد؟

نکته‌ی اولی که باید به آن توجه داشته باشیم تفاوت رشته‌ی

رادیولوژی با رشته‌هایی مانند پزشکی و مخصوصاً پرستاری است.

در این رشته‌ها پزشکان و پرستاران نسبتاً فرصت کافی برای برقراری ارتباط با بیماران را دارند

به عنوان مثال یک پرستار در یک شیفت کاری حداقل شش ساعت فرصت دارد تا با بیماران ارتباط خوبی را شکل دهد.

منظور این است که اگر پرستاران در برخورد اول موفق به ایجاد یک رابطه قوی با بیمار نشوند

امکان جبران در ادامه کار وجود دارد هرچند که کار ‌آن‌ها نیز سخت‌تر خواهد شد.

ولی تکنولوژیست رادیولوژی این فرصت را ندارند زیرا مدت‌زمانی که آن‌ها با بیمار در ارتباط هستند

خیلی کم‌تر است بنابراین جلب نظر بیمار در برخورد اول بسیار مهم است.

و اگر در این زمینه موفق شدیم کار راحت‌تری را در ادامه روند عکس‌برداری و سایر زمینه‌ها خواهیم داشت

ولی اگر این رابطه شکل نگیرد به‌احتمال زیاد در مواجه با این بیمار به مشکل برخورد خواهیم کرد

ولی حتی امکان دارد نتایج این برخورد تا انتهای روز نیز در ذهن ما باقی بماند.

بنابراین باید به ابتدای صحبت و گفت‌وگویمان دقت ویژ‌ه‌ای داشته باشیم

یک تکنولوژیست رادیولوژی مجرب چگونه گفت‌وگویش را با بیمار آغاز می‌کند؟

۱)شروع کردن صحبت با لبخند

این مورد را خیلی شنیده‌ایم و برای عده‌ای تبدیل به یک جمله کلیشه‌ای شده است

ولی اجازه دهید با دقت بیشتری این مورد را بررسی کنیم.

روابطی را که امروز با بیمارانتان و یا اطرافیانتان داشتید را به یادآورید

در چند درصد از آن‌ها گفت‌وگوی خودتان را با لبخند شروع کردید؟

احتمالاً با تفکر به این مورد متوجه خواهید شد که دانستن “لبخند داشتن”

اصلاً کافی نیست بلکه به کار بردن و عملی کردن آن است که می‌تواند

در حرفه‌ی تخصصی و زندگی شخصی ما تغییرات بزرگی را به وجود آورد.

همیشه زمانی که صحبتمان را با لبخند شروع می‌کنیم احتمال متقاعدسازی بیمار

و همراه ساختن او بسیار افزایش خواهد یافت بنابراین پیشنهاد می‌کنم

حتماً از این نعمت خداوند در تمامی گفت‌وگوهایتان استفاده کنید اما چگونه؟

برای این‌که لبخند زدن به عادت تبدیل شود پیشنهاد می‌کنم هرروز در آینه تمرین کنید

تا لبخند متناسب با خودتان را پیدا کنید دقت داشته باشید که خیلی اهمیت دارد که

هرکسی لبخند متناسب با صورت خود را داشته باشد و برای این کار آینه بهترین وسیله است.

۲)سلام کردن در ابتدا صحبت

قسمت مهم بعدی سلام کردن است منظور از سلام کردن این است که

در هر شرایطی ما در ابتدا سلام کنیم

اگر صحبت خود را با لبخند و سلام آغاز کنیم مطمئناً به میزان زیادی از ترس

و یا به عبارت بهتر از گارد بیمار کاسته خواهد شد و مطمئناً در ادامه ،کار راحت‌تری را در پیش خواهیم داشت.

۳)به کار بردن نام بیمار

اگر به روش‌های مختلف اسم بیمارمان را متوجه شویم گام مهمی را در روند متقاعدسازی وی برداشته‌ایم.

نام هر شخص زیباترین و دل‌نشین‌ترین آوا و صدایی است که می‌شود و همه دوست دارند تا دیگران نام آن‌ها را صدا بزنند.

بنابراین اگر در جریان گفت‌وگو مختصری که با بیمار داریم نام او را به کار ببریم

(حتی بیشتر از یک‌بار)به روند همگام ساختن بیمار کمک کرده‌ایم.

اگر بتوانیم در کنار نام بیمار از دیگر جزییات نیز اطلاع داشته باشیم تأثیر بیشتری خواهد داشت.

این سه روش اصلاً روش‌هایی نبود که تاکنون ندیده‌ باشید و یا نشنیده باشید

بلکه هدف ما این بود که با دقت بیشتری به این موارد توجه شود و سعی کنیم در محیط کاری و حتی در زندگی شخصی به‌صورت عملی و کاربردی از آن‌ها استفاده کنیم.

با بیمارانی که از رادیولوژی ترس دارند چگونه باید رفتار کرد؟

تعداد کمی از بیماران نیز هستند که وقتی وارد اتاق‌های عکس‌برداری می‌شوند

به‌شدت ترس دارند و این ترس زمانی که در محل موردنظر برای عکس‌برداری قرار می‌گیرند افزایش پیدا می‌کند.

البته مقداری از این ترس کاملاً طبیعی است و به این خاطر است که بیمار در محیط جدید

قرارگرفته و نمی‌داند که چه اتفاقی قرار است برای او بیافتد

در این شرایط بهترین روش برای کمک به این افراد اطلاع‌رسانی و آگاه‌سازی آن‌ها است.

بسیار خوب است اگر از روند عکس‌برداری توضیح کاملی را ارائه دهیم  به‌عنوان مثال

تکنولوژیست رادیولوژی به صورت کامل توضیح دهد که این دستگاه

به چه صورت عمل می‌کند مثلاً دستگاهMRI به چه صورتی

عمل می‌کند و اینکه امکان دارد بیمار در زمان عکس‌برداری صداهای بلندی را بشنود.

تکنولوژیست رادیولوژی

البته نکته‌ی قابل‌توجه این است که تا حد ممکن از لغات و اصطلاحاتی استفاده کنیم

که برای بیمار قابل‌درک باشد بنابراین سطح سواد و فرهنگ بیمار ازجمله مواردی است که باید در نظر گرفته شود.

به‌احتمال زیاد مطالب این مقاله برای شما عزیزان نکته‌ی جدیدی را در برنداشت ولی

چیزی که اهمیت دارد تمرین همین نکته‌ها است و تنها در صورت تمرین کردن آن‌ها است که می‌توان از نتایج آن‌ها لذت برد

اگر هرکدام از این مهارت‌های گفته‌شده را به مدت ۲۱ روز و در بدبینانه‌ترین حالت

در مدت ۴۰ روز انجام دهید مطمئن باشید که این نکات را به عادت تبدیل می‌شوند

و از آن‌ها در تک‌تک روابط خود با بیمارانتان استفاده خواهید برد.

با آرزوی موفقیت برای تمامی پرسنل رادیولوژی زحمت‌کش عزیز

اگر اين مطالب را مفيد ديديد با دوستانتان هم به اشتراك بگذاريد

درباره نویسنده

من ارسلان صبامهر هستم اینترن رشته پزشکی در این مجموعه تلاش میکنیم تا در این وبسایت ابزارهای لازم برای ارتقا و بهبود عملکرد شغلی اعضای تیم درمان را فراهم نماییم.

مطالب مرتبط

2 نظر

نظر بدهید

You have to agree to the comment policy.