اسفند ۰۳, ۱۳۹۶

  • تلگرام

ارتقا و بهبود عملکرد شغلی کادر درمان

هیپومنیزیمی و هیپرمنیزیمی و بررسی تخصصی آنها

هیپومنیزیمی

هیپومنیزیمی و هیپرمنیزیمی

در این مقاله دو اختلال الکترولیتی مهم را بررسی می‌نماییم ابتدا هیپومنیزیمی و سپس به هیپرمنیزیمی می‌پردازیم.

هیپومنیزیمی

برای این اختلال الکترولیتی علل متعددی را می‌توان در نظر گرفت به عنوان مثال مشکلات کلیوی و یا جذب نادرست و ناقص GI  می‌توانند از علل هیپومنیزیمی باشند.

نکته‌ی جالب توجه این است که این اختلال اغلب اوقات با سایر اختلالات الکترولیتی مانند هیپوکلمی و یا هیپوکلسمی رخ می دهد.

جهت مطالعه مقاله هیپوکلسمی اینجا کلیک نمایید.

هیپومنیزیمی بیش‌تر در بیمارانی رخ می‌دهد که متلا به سو تغذیه می‌باشند و یا اینکه به صورت طولانی مدت الکل مصرف می‌کرده‌اند.

داروها نیز در ایجاد هیپومنیزیمی تاثیر گذار هستند به عنوان مثال مصرف طولانی مدت PPI ها و دیورتیک‌ها می‌تواند هیپومنیزیمی اینجاد نماید.

همچنین آمفوتریسین B علاوه بر هیپومنیزیمی می‌توان هیپوکلمی و همچنین اسیب حاد کلیوی را ایجاد نماید.

علائم و نشانه‌های هیپومنیزیمی

علائم بالینی شامل موارد زیر خواهد بود

  • Anorexia
  • تهوع
  • استقراغ
  • Lethargy
  • Weakness
  • تغییرات شخصیتی
  • تتانی(علامت مثبت ترسو و همچنین شوستوک و یا اسپاسم کارپرپدال و هایپررفلکسی)
جهت مطالعه علامت ترسو و شوستوک اینجا کلیک نمایید.

همچنین هیپومنیزیمی شدید می‌تواند تشنج‌های ژنرالیزه تونیک-کلونیک را مخصوصا در کودکان ایجاد نماید.

تشخیص هیپومنیزیمی

اغلب در بیمارانی هیپومنیزیمی مطرح می‌شود که دارای ریسک فاکتور باشند و همچنین دچار هیپوکلسمی و یا هیپوکالمی باشند و اگر علت هیپوکلسمی و یا هیپوکلمی مشخص نباشد ما به اختلال الکترولیتی هیپومنیزیمی مشکوک خواهیم شد.

هیپومنیزیمی در صورتی است که غلظت سرم ان به کمتر از ۱٫۸mg/dl رسیده باشد

هیپومنیزیمی می‌تواند در بیمارانی که میزان منیزیم سرم ان ها نرمال است، نیز مد نظر قرار گیرد البته در صورتی که برای هیپوکلسیمی بیمار علت خاصی مشخص نشده باشد و یا اینکه بیمار به هیپوکلمی مقاوم به درمان مبتلا شده باشد.

هیپومنیزیمی را در بیماران زیر نیز مدنظر داشته باشیم.

  • بیماران مبتلا به نقایص عصبی که علت خاصی برای آن‌ها نتوان یافت
  • الکلسیم
  • اسهال مزمن
  • استفاده از سیکیوسپورین
  • شیمی‌درمانی مبتنی بر سیس‌پلاتین
  • درمانی طولانی مدت با آمفوتریسین B و یا آمینوگلیکوزیس

درمان هیپومنیزیمی

نمک‌های خوراکی منیزیم

منیزیم سولفات IV و یا IM برای بیمارانی که قادر به تحمل فرم خوارکی نیستند و یا هیپومنیزیمی‌های بسیار شدید.

درمان با نمک‌های منیزیم در صورتی استفاده می‌شود که بیمار علامت‌دار شود و یا اینکه به صورت مداوم منیزیمی کمتر از ۱٫۲۵mg/dl داشته باشد.

در مورد بیمارانی که دچار مشکلات کلیوی هستند دوز درمان تا حدودی متفاوت است در واقع در این بیماران با توجه به اینکه میزان زیادی منیزیم از طریق ادرار دفع می‌شود،توصیه می‌شود تا مقدار تخمین زده شده برای کمبود منیزیم بیمار را در ۲ ضرب نماییم و سپس برای بیمار تجویز کنیم.

همان‌گونه که گفته شد گاهی اوقات برای اصلاح هیپوکلسمی و یا هیپوکالمی نیاز هست تا ابتدا منیزیم را اصلاح نماییم.در ضمن هیپوکلسمی می‌تواند با درمان کردن هیپومنیزیمی(در صورتی که تنها با منیزیم سولفات داخل وریدی درمان شود)بدتر شود.

نکته‌ی مهم دیگر در درمان بیماران این است که تلاش شود تا از نمک‌های منیزیم خوارکی استفاده نماییم مگر آنکه بیمار تشنج داشته باشد و یا اینکه علائم  شدیدی را از خود بروز دهد در این دسته از بیماران ۲ تا ۴ گرم منیزیم سولفات وریدی را در عرض ۵ تا ۱۰ دقیقه برای بیمار تجویز نماییم.

فیلم هیپومنیزیمی و توضیحاتی در خصوص آن

 

هیپرمنیزیمی

هیپرمنیزیمی علامت دار شایع نیست و اغلب در مواردی رخ می‌دهد که بیمار به نارسایی کلیوی مبتلا است و پس از دریافت داروهای حاوی منیزیم مانند آنتی اسید،دچار این اختلال الکترولیتی می‌شود.

علائم هیپرمنیزیمی

  • هیپورفلکسی
  • هایپوتنشن
  • اختلال و افت تنفسی
  • ارست قلبی

تشخیص هیپرمنیزیمی

هیپرمنیزیمی در صورتی است که غلظت منیزیم به بیش از ۲٫۶mg/dl برسد.در صورتی که این عدد به ۶ تا ۱۲ برسد ECG موارد زیر را نشان خواهد داد

  • طولانی شدن PR
  • پهن شدن QRS
  • افزایش ارتفاع موج T

زمانی که میزان منیزیم سرم به بیش از ۱۲ برسد ما شاهد از بین رفتن رفلکس‌های تاندون عمقی خواهیم بود و همچنین با افزایش منیزیم سرم،هایپوتنشن ،افت تنفس و نکروز پوستی رخ خواهد داد و در پایان در صورتی که این میزان از ۱۵ بیشتر شود،ارست قلبی دور از انتظار نخواهد بود.

درمان هیپرمنیزیمی

کلسیم گلوکونات

دیورز و یا دیالیز

درمان مسمومیت با منیزیم شامل کلسیم گلوکونات ۱۰درصد ۱۰ تا ۲۰ ml  به صورت IV هست.کلسیم گلوکونات می‌تواند بسیاری از عوارض ناشی از هیپرمنیزیمی را کاهش دهد(مانند اختلال تنفسی)

تجویز فروسماید وریدی نیز توصیه می‌شود البته در صورتی که عملکرد کلیوی طبیعی باشد.

البته در هیپرمنیزیمی شدید،همودیالیز می‌تواند بسیار کمک کننده باشد زیرا میزان زیادی از منیزیم خود به صورت باند با پروتئین نیست(۷۰ درصد)و به همین دلیل در زمان همودیالیز می‌توان آن را جداسازی نمود.

فیلم هیپرمنیزیمی و توضیحاتی در خصوص آن

 

منیع:www.msdmanuals.com

 

اگر اين مطالب را مفيد ديديد با دوستانتان هم به اشتراك بگذاريد

درباره نویسنده

من ارسلان صبامهر هستم اینترن رشته پزشکی در این مجموعه تلاش میکنیم تا در این وبسایت ابزارهای لازم برای ارتقا و بهبود عملکرد شغلی اعضای تیم درمان را فراهم نماییم.

مطالب مرتبط

نظر بدهید

You have to agree to the comment policy.